Insolvency & Restructuring

Polish Restructuring Law – Possibilities for Debtors and Creditors

Poland’s new restructuring law (ustawa z dnia 15 maja 2015 prawo restrukturyzacyjne, Dz.U. 2015 poz. 978) (“Restructuring Law”), effective 1 January 2016, brings many awaited changes for companies in distress and their creditors.

The main aim of Poland’s new Restructuring Law is to provide a functioning legal framework for financial restructuring of companies which are in temporary distress.

The earlier regulation governing restructuring processes were contained within the Bankruptcy and Reorganisation Law (“B&R Law”). These regulations proved ineffective, as in practice the B&R Law favoured liquidation bankruptcy and only a fraction of attempted restructurings were successful. In addition, even where restructurings were effective a degree of stigma attached to the debtor.

The new Restructuring Law relies to a large extent on the experience and successful models employed elsewhere in Europe and the US. It introduces four new procedures aimed at solving temporary solvency issues, varying both in terms of the potential benefits for debtors and the amount of control the courts and creditors have over the business. The general rule is that the greater the possible benefits for the debtors, the greater the amount of control granted to the court and creditors over the procedure and the conduct of business.

New procedures

Parties may choose from the following procedures described below.

Arrangement Approval Proceedings (postępowanie o zatwierdzenie układu)

This procedure is available to those debtors capable of reaching an arrangement with the majority of their creditors outside of court. In these proceedings, the debtor continues to manage its business subject to the involvement of a licensed supervisor (nadzorca układu), whose role is limited to key actions related to preparing the arrangement including:

(i) preparing a restructuring plan;

(ii) cooperating with the debtor in preparing arrangement proposals;

(iii) compiling a list of claims;

(iv) assisting in the voting on the plan; and

(v) preparing a report containing a feasibility study of the proposed arrangement;

Accelerated Arrangement Proceedings (przyspieszone postępowanie układowe)

This procedure is available to debtors where disputed claims do not exceed 15 % of total claims. All enforcement proceedings concerning claims which are to be included in the proposed arrangement are stopped by operation of law. The court is more involved in this procedure as opposed to in the previous procedure, and is obliged to organise a creditors meeting. The creditors cast their votes during the meeting (and not in writing, as in the arrangement approval proceedings). As a general rule, the debtor continues to manage its business throughout the proceedings. The procedure involves the appointment of a court supervisor (nadzorca sądowy), who is granted oversight over the management of the debtor’s business. In exceptional cases an external manager (zarządca) may be appointed, to take over the entire management of the debtor’s estate.

Arrangement Proceedings (postępowanie układowe)

This option applies in cases where disputed claims exceed 15 % of the total claims. Although more formal, this process is similar in terms of the impact on the debtor’s management rights and the protection from creditors as the accelerated arrangement proceedings.

Sanation Proceedings (postępowanie sanacyjne)

This is the most advanced restructuring procedure. It affords the debtor a relatively high level of protection against creditors and includes more tools for returning the business to stability. Typically in such proceedings the debtor’s business will be managed by an administrator (zarządca), although in exceptional cases, where the debtor’s involvement is necessary and only where the debtor guarantees proper management, the court may leave the management to the debtor in possession. This procedure corresponds to the earlier bankruptcy with the possibility of arrangement.

Pre-pack

In addition to the four procedures outlined above, the new law also provides the possibility of a pre-pack type of restructuring, where the insolvency procedure has a clear purpose of the sale of the debtor’s business to a pre-selected buyer. In such case it is crucial to prepare a clear study showing the benefit of the transaction for the creditors and the business as a whole.

Amendments to the existing bankruptcy law

The Restructuring Law also significantly amends the existing bankruptcy law, among others, in the following ways:

Liquidity

The new regulations connect the state of insolvency with the economic inability to pay off liabilities rather than with the inability to make actual payments, as was the case before. This change adds precision and reduces the risk of qualifying too many businesses as insolvent, which existed under the previous regulations.

Balance sheet test

In addition the assets vs. liabilities test has largely been changed by the Restructuring Law. Future and contingent liabilities, as well as certain shareholder liabilities, will no longer be taken into account. A state of excessive indebtedness can form the basis for a declaration of bankruptcy only when it lasts longer than 24 months.

The main aim of the new Restructuring Law is to provide a functional legal framework for financial restructuring of companies which are in temporary distress.

Polskie Prawo Restrukturyzacyjne– Możliwości dla Dłużników i Wierzycieli

Nowe prawo restruktyzacyjne (ustawa z dnia 15 maja 2015 prawo restrukturyzacyjne, Dz.U. 2015 poz. 978) (“Prawo Restrukturyzacyjne”), obowiązujące od 1 stycznia 2016, przynosi szereg rozwiązań oczekiwanych przez spółki oraz ich wierzycieli.

Głównym celem nowego Prawa Restrukturyzacyjnego jest stworzenie praktycznych ram prawnych dla restrukturyzacji spółek, które znalazły się w tymczasowych trudnościach.

Dotychczasowe przepisy regulujące procesy restrukturyzacyjne były zawarte w ustawie prawo upadłościowe i naprawcze. (“PUN”). Niestety regulacje te okazały się nieefektywne, jako że PUN faworyzowało upadłość likwidacyjną, i jedynie niewielki odsetek podjętych prób restrukturyzacji okazał się skuteczny. Dodatkowo nawet, jeżeli udawało się otworzyć restrukturyzację, dłużnicy byli stygmatyzowani udziałem w postepowaniu upadłościowym. Nowe Prawo Restrukturyzacyjne opiera się w dużej mierze na doświadczeniu I sprawdzonych rozwiązaniach, wykorzystywanych w innych państwach europejskich oraz w Stanach Zjednoczonych. Wprowadza cztery nowe postępowania, służące rozwiązaniu tymczasowych problemów z płynnością. Procedury te różnią się zarówno zakresem potencjalnej ochrony przyznawanej dłużnikowi, jak i wpływem, jaki sąd i wierzyciele mają na majątek dłużnika. Ogólną zasadą jest, że im więcej korzyści dla dłużnika, tym większa kontrola przyznana jest sądowi i wierzycielom nad procedurą i prowadzeniem działalności.

Nowe postępowania

Zainteresowane strony mogą wybierać pomiędzy następującymi nowymi postępowaniami:

Postępowanie o zatwierdzenie układu. Ta procedura jest przeznaczona dla dłużników, którzy są zdolni do osiągnięcia porozumienia układowego z większością swoich wierzycieli na drodze prywatnej, poza sądem. W postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnik zachowuje kontrolę nad zarządzaniem swoim majątkiem, pod nadzorem wyznaczonego licencjonowanego nadzorcy układu. Rola nadzorcy jest ograniczona do kluczowych czynności związanych z przygotowaniem układu i obejmuje:

(i) przygotowanie planu restrukturyzacji,

(ii) współpracę z dłużnikiem przy przyogotowaniu propozycji układowych,

(iii) przygotowanie spisu wierzytelności,

(iv) pomoc w głosowaniu nad układem, oraz

(v) przygotowanie sprawozdania obejmującego analizę wykonalności proponowanego układu

Przyspieszone postępowanie. układowe To postępowanie jest dostępne dla dłużników, u których wierzytelności sporne stanowią nie więcej niż 15% całkowitej sumy wierzytelności. Z dniem otwarcia przyspieszonego postępowania egzekucyjnego postępowania egzekucyjne dotyczące wierzytelności objętych z mocy prawa układem zostają zawieszone. Zaangażowanie sądu w tym postępowaniu jest większe, aniżeli w postępowaniu opisanym powyżej, i obejmuje między innymi zwołanie zgromadzenia wierzycieli. Wierzyciele głosują nad układem na zgromadzeniu, a nie pisemnie, jak to przewidziano w przypadku postępowania o zatwierdzenie układu. Zasadą jest, że dłużnik kontynuuje zarząd swoim majątkiem przez czas postępowania. W ramach procedury wyznaczany jest nadzorca sądowy który jest uprawniony do nadzoru nad zarządem majątkiem dłużnika. W wyjątkowych przypadkach możliwe jest wyznaczenie zewnętrznego zarządcy, którym przejmuje pełny zarząd majątkiem dłużnika.

Postępowanie układowe. To postępowanie znajduje zastosowanie, gdy wierzytelności sporne stanowią więcej niż 15% wszystkich wierzytelności objętych układem. Pomimo, że postępowanie to jest nieco bardziej sformalizowane od swojej przyspieszonej odmiany, w zakresie ochrony dłużnika i wpływu na zarząd przedsiębiorstwem jest ono podobne do przyspieszonego postępowania układowego.

Postępowanie sanacyjne. Postępowanie to stanowi najbardziej zaawansowaną procedurą restrukturyzacyjną. Przyznaje ono dłużnikowi stosunkowo wysoki poziom ochrony przed wierzycielami, a także zawiera najszerszy zestaw narzędzi umożliwiających przywrócenie stabilności finansowej. W tym postępowaniu majątek dłużnika znajdzie się zazwyczaj pod kontrolą zarządcy, choć w wyjątkowych przypadkach, gdy udział dłużnika jest niezbędny, i tylko o ile dłużnik daje rękojmię właściwego zarządu, sąd może postawić zarząd dłużnikowi. Postępowanie sanacyjne jest odpowiednikiem dotychczasowego postępowania upadłościowego z możliwością zawarcia układu.

Pre-pack

Obok czterech nowych procedur restrukturyzacyjnych nowe przepisy przynoszą szczególnego rodzaju postępowanie pozwalające na sprzedaż, w ramach upadłości, przedsiębiorstwa dłużnika z góry oznaczonemu nabywcy. Kluczowym elementem tego podstępowania jest potwierdzenie, że transakcja będzie najkorzystniejszym rozwiązaniem zarówno dla wierzycieli, jak i dla przedsiębiorstwa upadłego.

Pozostałe zmiany istniejącego prawa upadłościowego

Prawo restrukturyzacyjne zawiera również szereg innych istotnych zmian do dotychczasowego prawa upadłościowego i naprawczego, w szczególności:.

Płynność

Nowe przepisy łączą niewypłacalność z gospodarczym brakiem możliwości zapłaty zobowiązań, a nie jak to było dotychczas brakiem faktycznej zapłaty. Ta zmiana dodaje precyzji przepisom i zmniejsza ryzyko zbyt pochopnego uznania przedsiębiorcy za niewypłacalnego.

Test bilansowy

Również kwestia upadłości technicznej, czyli porównania aktywów I zobowiązań, została w sposób znaczący zmieniona przez Prawo Restrukturyzacyjne. Zobowiązania przyszłe oraz zobowiązania warunkowe, jak również oznaczone zobowiązania na rzecz wspólników nie będą już od tej pory brane pod uwagę przy stosownych wyliczeniach. Dodatkowo, stan nadmiernego zadłużenia może być brany pod uwagę jako przesłanka ogłoszenia upadłości jedynie, gdy trwa on ponad 24 miesiące.

Głównym celem nowego Prawa Restrukturyzacyjnego jest stworzenie praktycznych ram prawnych dla restrukturyzacji spółek, które znalazły się w tymczasowych trudnościach.